Over Fietsjeroen

Na de middelbare school fietste ik naar Portugal. Daarna volgde ik de opleiding fietstechniek aan het ROC en ging ik langs bij verschillende fietsenmakers op zoek naar een stageplek. Zo belandde ik bij Jeroen. Terwijl ik mijn motivatie uitlegde, moedigde zijn toenmalige geliefde Roosje hem aan: “Neem zo'n jonge jongen onder je hoede — je kunt hem van alles leren, en hij kan jou helpen.” Na wat gemopper stemde Jeroen in: twee dagen per week mocht ik komen leren hoe je fietsen repareert.

Zo begon een bijzondere tijd bij een echte buurtfietsenmaker. Jeroen gaf me een stevige basis: van eenvoudige reparaties tot het bouwen van mijn eerste wielen. We praatten talloze middagen over fietsen, fietsvakanties en muziek — jazz en reggae. Ondertussen werd Jeroen ruim een decennium lang een goede vriend.

Voor velen was Jeroen een stille, vaste waarde. Hij werkte rustig en op zijn eigen manier, in de geest van het oude Amsterdam — vriendelijk mopperend, en altijd aanwezig op de Kastanjeweg. Een integere man, en een van de beste ras-fietsenmakers van Amsterdam. Soms met ruwe randjes, maar juist die maakten hem compleet.

In februari 2025 is Jeroen plotseling overleden. Zijn dood was een grote schok voor de buurt. Begin maart is hij vanuit zijn werkplaats, in de bakfiets, naar De Nieuwe Ooster gebracht — begeleid door familie, vrienden en buurtbewoners. Hij laat een groot gat achter.

Als oud-leerling heb ik besloten de winkel voort te zetten. Zijn gereedschap ligt nog op de werkbank zoals hij het achterliet; ik pak het weer op, met eerbied. Ik doe mijn best om deze plek te behouden voor fietsers en buurtbewoners, met de kennis die ik van Jeroen en andere leermeesters meekreeg. Kom vooral langs met je fiets — voor een reparatie of advies, maar ook gewoon voor een kop koffie en een babbel. Daar was Jeroen van, en dat zet ik graag voort.